Renes.

Renes.







Realisatie website:
Magna Cura Automatisering Netzaken.nl Web Applicaties en toepassingen



dinsdag 16 juli 2019
Lisa van den Adel naar Fiba European Women’s Basketball Summit 2019 (Activiteiten Commissie)


 

Deze lange naam hangt aan een kamp, georganiseerd door de Fiba, voor talentvolle meisjes en dames uit de Europese top. Elk land zendt vier vrouwelijke afgevaardigden: twee meisjes U15, een coach en een scheidsrechter. Op de Summit gaat het vier dagen lang over basketball. De meiden trainen en spelen tegen elkaar onder begeleiding van alle coaches. Topspeelsters uit heel Europa vertellen over hun ervaringen en praten met de meiden over het najagen van dromen en het leven als topsporter. De coaches en scheidsrechters krijgen op hun beurt begeleiding van gerenommeerde professionals.

Een maand of twee geleden kreeg ik een berichtje van bondscoach
Hakim Salem of ik wilde deelnemen aan dit project, dat al voor de 13e
keer werd georganiseerd. Een enorme eer en een zeer gewaardeerd
teken van vertrouwen in mij als coach, waarvoor ik Hakim graag wil bedanken. Na wat overleg met mijn werk (een middelbare school in Barendrecht) die dan middenin de overgangsgesprekken zouden zitten, kreeg ik groen licht om er een paar dagen tussenuit te gaan. Mijn school support leerlingen in de topsport en besloot dat dat ook voor medewerkers geldt. Hiervoor ben ik ook hen erg dankbaar.

Op donderdag begon ons avontuur. Om 04.45 ontmoetten Jaleesa, Phoenix, Ioana en ik elkaar in de vertrekhal op Schiphol. Je zou denken, wie gaat er om 04.45 op een donderdagochtend nou opvakantie? Een heleboel mensen dus. Na een uur te hebben gewacht voor de incheckbalie werd er nog even geknuffeld met de thuisblijvers en konden we richting vliegveld. De vlucht zelf was slechts 1,5 uur, maar na aankomst moesten we nog twee uur wachten op andere teams. Na een klein uurtje met de shuttle-bus kwam we aan bij het hostel in Postojna. We werden verdeeld over de kamers en om nieuwe contacten te stimuleren, lag je niet bij landgenoten op de kamer. Even snel spullen uitpakken en we konden aanschuiven voor de lunch.

Na de lunch werden de coaches verdeeld in groepen met elk een mentor. Mijn mentor was Janne Schasmin, de hoofdcoach van de vrouwen van Estland. Ook de meiden werden verdeeld in groepen. De eerste middag/avond bestond vooral uit kennismakingswedstrijden, zodat de coaches de meiden in konden delen op niveaugroepen voor de rest van het kamp. De lights-out-tijd van 22.30 hebben we alle vier niet eens gehaald, zo moe waren we van de reis, de trainingen en alle nieuwe indrukken.

Dag 2 was een zware dag. 7.30 ontbijt (voor de refs zelfs eerder, zij hadden een eigen programma en moesten om 7.30 al buiten staan voor de ochtendrun), in de ochtend drie uur trainen, in de middag/avond drie wedstrijden, twee workshops, een meet&greet met Anna Barthold en nog een coaches-meeting. Voor de trainingen werden we elke dag ingedeeld in tweetallen. Elke dag moest je een andere training (ander onderwerp, andere positie) voorbereiden en dit op papier inleveren bij hoofdcoach Janne. Deze dag had ik in de training ​shooting​ met coach Centa Herrmann uit Duitsland en werd ik een vast coach-tweetal met oud-WNBA speelster Gergana Slavcheva. We waren allebei een keer hoofdcoach van ons team (Dynamo Kürsk) en hebben beide wedstrijden gewonnen. In de avond, na een meeting met de hoogste vrouw binnen de FIBA over vrouw zijn in de basketballwereld, wilde ik net naar bed gaan, toen de coaches van Portugal, Spanje en Roemenië langsliepen met de vraag of ik nog even iets wilde drinken. We zijn nog een half uurtje naar het cafétje gegaan aan de overkant en hebben gezellig nagepraat.

 

Het is verrassend hoe snel het gaat op zo’n kamp. Op dag één en twee app je elkaar nog: Zijn jullie al in de eetzaal? Waar verzamelen we? Op dag drie heb je al zoveel nieuwe contacten gemaakt, dat je daar niet eens meer aan denkt. Zelfs de taalbarrière maakt dan niet meer uit. De eerste dag was het nog moeilijk voor de minder-Engelssprekende meiden en vrouwen op het kamp om het gesprek aan te gaan, op dag drie worden er (met handen en voeten) hele gesprekken gevoerd. In de

ochtendtraining heb ik samen met coach Hanka Šmídková uit Hongarije gewerkt met de posts aan ​post-post-passes​: uiteraard de high-low, maar ook de
pass vanuit de 1-1. Na de

lunch zijn we met zijn allen naar de grotten gelopen voor een groepsfoto en natuurlijk wat individuele plaatjes. ‘s Avonds na alle wedstrijden hebben we gepraat met superster Maria Stepanova, nog een workshop gevolgd en uiteraard gezellig nagepraat op het terrasje naast het café.

Dag 4 was alweer de laatste dag. De eerste dag dacht ik dat dat prima zou zijn gezien de intensiteit, maar toen de laatste uurtjes sloegen, wilde ik nog wel een week blijven. Je zit binnen de kortste keren in zo’n heerlijke bubbel; alleen maar mensen die bezig zijn met hun passie en het najagen van hun dromen. Daar wil je niet uit weg. Echt niet.

 

De dag ging dan ook in een zucht voorbij. Eerst hadden we weer training met de posts, waarin ik werkte met Gregana (de WNBA-speelster) uit Bulgarije en Glòria Estopà Calvet uit Spanje (die nu aan iedereen in Spanje gaat vertellen dat ze de zus van Natalie van den Adel kent). We hebben gewerkt aan het vangen van de bal op de post, de pivot die je daarna kunt maken en het aanpassen van je positie naar aanleiding van het verplaatsen van de bal op het veld. Na de lunch hadden we even vrije tijd, waarin ik heb gesproken met coaches uit Israël, Kosovo en Polen, en moesten alle coaches met twee speelsters spreken over hun skills, aandachtspunten en ambities. Ik heb gesproken met Ysaline, een zeer talentvolle shooting-guard uit Frankrijk, en met Magdalena, een echte post uit Duitsland. Voor mij zeer inspirerend om te praten over de dromen van de meiden en hoe ze gaan werken om dit te realiseren. Hierna kwam de all-star-game. De beste 24 meiden uit het kamp waren gekozen en verdeeld onder twee teams. Phoenix en Jaleesa hebben het allebei geschopt tot de all-stars en mochten deze wedstrijden spelen. Ioana heeft de tweede helft mogen fluiten. Hierna volgde nog een sluitingsceremonie en mochten de meiden zich klaar gaan maken voor de afsluitende party. Ik heb zelf nog even een balletje kunnen schieten tussen de Sloveense bergen met Saranda Daci, de coach

 

van Kosovo. Heerlijk om in een vreemd land op een veldje te staan en te genieten van het uitzicht met een basketball in mijn hand. Hierna hebben we ons nog even bij de meiden gevoegd om wat laatste knuffels uit te delen, gezien de zeer uiteenlopende vertrektijden de volgende ochtend. Daarna natuurlijk nog een drankje met alle coaches bij ons stamcafé, gevolgd door een nachtwandeling Postojna.

Onze shuttle ging al om 03.15, dus van slapen is het niet echt gekomen. Na drie uur wachten op Postojna-airport en een overstap op Frankfurt, was het dan om 11.30 echt tijd voor ons om onze eigen auto in te stappen. Terug naar de “gewone” wereld. Ik mis het nu al weer.

 






Next Games
4-Consult/Binnenland Dames 1
Aanvang competitie
14-09-2019, 00.00u



Vertom/Binnenland Heren 1
Aanvang competitie
14-09-2019, 00.00u


Afval Loont Saldo
60
Standen & Uitslagen
Uitslagen Alles | Standen

Agenda.
Startoernooi 31 en 31 augustus




Ticket Center Dames 1.
Koop hier uw toegangskaart

Twitter.