Renes.

Renes.







Realisatie website:
Magna Cura Automatisering Netzaken.nl Web Applicaties en toepassingen



zondag 5 juni 2011
Ju12-1 keert moe maar voldaan terug van mini toernooi 2011 te Brussel (Jongens 12-1 Team)


Verslag Brussel JU12-1 2 t/m 4 juni 2011 door Boite en Erwin Kuin

Na een gedegen voorbereiding inclusief extra trainingen en het inslaan van 250 pakjes/flesjes/blikjes drinken, 5 zakken mini-marsjes, 35 bananen en héél veel ontbijt-/liga-/eierkoeken, stond het JU12-1 team -bestaande uit Jaryl Melcherts, Levi Evenhouse, Robin van der Sluis, Boite Kuin, Jasper Laban, Sven Verschuren, Jason de Voogt, Thomas Buitelaar en “gastspelers” Amber en Bjorn Rosman, Bas den Hoedt en William Westerkamp- op hemelvaartsdag 2 juni om 07:30 klaar om te vertrekken naar het internationale toernooi in Brussel.

We hadden er allemaal zichtbaar zin in; iedereen was ruimschoots op tijd met alle bagage. Het was even passen en meten, maar uiteindelijk kon alles en iedereen mee in een kleine file van 6 auto’s.
Het was op dit vroege tijdstip nog lekker rustig op de weg en we waren dan ook mooi op tijd bij de jeugdherberg. We wilden eigenlijk alleen onze bagage kwijt in de lockerroom, maar we mochten gelijk al de kamers opzoeken. Dat was handig, want dan konden we meteen de indeling maken. Na wat heen en weer geschuif van bedden en matrassen had iedereen een plekje.

Nu met meer ruimte in de auto’s konden we op zoek naar de parkeergarage en de sporthallen. Ook dat ging heel snel zodat we al om 10.00 uur de sporthal konden betreden en de sfeer opsnuiven van dit toernooi. We zagen direct dat er flink fysiek werd gespeeld en dat er hele stevige jongens tussenliepen. We konden onze borst natmaken.

De eerste wedstrijd speelden we om 11.00 tegen Spanje. We waren duidelijk nog onder de indruk van de gehele entourage, want deze wedstrijd werd onnodig verloren. Het eerste kwart bleven we nog aardig bij, maar daarna sloeg Spanje een gat die we niet meer hebben weten te dichten.

De tweede wedstrijd moesten we om 14.00 uur spelen tegen een selectie van Brussel. Dat was een nog zwaardere dobber. Deze jongens waren zo ontzettend fel op de bal, dat wij bij elke actie 1 of 2 stappen te laat waren. We hebben kansloos verloren en kwamen tot de conclusie dat we de lat toch flink wat lager moesten zetten om de moed erin te houden.

Omdat onze volgende wedstrijd pas om 17.00 uur zouden spelen, hebben we onze wonden letterlijk weggelikt met een ijsje aan de voeten van Manneke Pis. Ook hebben we de grote markt gelijk maar even bekeken. Gezellige stad dat Brussel en we hadden natuurlijk het weer ook wel mee.

De derde wedstrijd van deze dag was tegen finale-kandidaat Canada, een selectie-team uit Quebec. Daar liep een jongen in rond die met gemak de ene na de andere dunk kon plaatsen, dus wederom een zware tegenstander.
Toch hebben we van deze wedstrijd een beter gevoel overgehouden dan van de voorgaande wedstrijden. We hebben niet gewonnen, maar we hebben de Canadezen niet in hun spel laten komen en dat was een groot compliment voor onszelf.

Na deze 3 intensieve wedstrijden zijn we op ons gemak weer teruggereden naar de jeugdherberg. Daar hebben we lekker gedoucht en zaten we met ons allen om 19.30 uur aan de pasta met kip.
Na het eten besloten we een wandeling te maken naar een grote kathedraal in de buurt. Via het monument van de “gevallen soldaat” waar we grapten over marshmellows roosteren boven de eeuwige vlam en na het dollen met twee enorme leeuwen, kwamen we aan bij de katherdraal. Na even gechilld te hebben op de trappen, kwamen we er per ongeluk achter de de slipper van Jasper met een sierlijke boog over het plein kon zeilen. Amper 20 seconden later vlogen er 5 paar slippers als fribees door de lucht, over het plein, rakelings langs haastig wegduikende voetgangers. De slippers vlogen zelfs zo ver dat we bijna een spion-sinterklaas (een “zwervie met een enorme baard) aan de overkant van het plein raakten. Wel troffen we regelmatig een ander stel op een ander bankje doel en ook een auto aan de rand van het plein werd regelmatig gebombardeerd. De mannen hadden lol voor tien en wij als begeleiders die dit eigenlijk niet zouden moeten goedkeuren, kregen toch ook wel de slappe lach van de constant in de lucht zwevende slippers. We hebben een andere definitie gegeven aan het begrip: “slipgevaar”…….

Met de ogen nog nat van het lachen, liepen we rond 22.00 uur weer terug naar ons slaapstulp, waar Nico en ik rond 22.45 uur probeerden de mannen tot rust te brengen. Natuurlijk ging dat éven goed, tot de kreet KUSSENGEVECHT!!!!!!!! door de gang galmde en 12 kinderen elkaar met meerdere kussens aan het bewerken waren. Uiteindelijk ging de lichtjes uit rond 23.30 uur, nog een beetje nagiechelend van alle leuke dingen die we beleefd hadden vandaag.


Dag 2
Iedereen had redelijk wat slaap kunnen vatten en de ogen stonden nog aardig helder de volgende ochtend. Het ontbijt was eenvoudig en de broodrooster moest overuren draaien door alle broodjes die er doorheen moesten.
We waren mooi op tijd voor de eerste wedstrijd deze vrijdag. Omdat we gisteren alles verloren hadden, moesten we vandaag helaas in een andere zaal de wedstrijden afwerken. We hebben de auto weer geparkeerd in dezelfde parkeergarage als gisteren en na een kleine wandeling arriveerden we mooi op tijd in de zaal.

Onze eerste wedstrijd was tegen Italie. Gezien ons lengteoverwicht leek deze tegenstander verslaanbaar, maar helaas; klein van stuk waren deze Italiaantjes razendsnel en voor we het wisten stonden we al weer met 15 punten achter. We hebben dit gat nog wel een beetje kunnen dichten, maar uiteindelijk liepen ze toch weer uit. Eén speler (bijna de kleinste) maakte in z’n eentje veel punten en was praktisch onverdedigbaar. Kortom: we moesten weer een tegenstander feliciteren met hun overwinning.

Toch speelden we niet eens zo slecht. We begonnen het fysieke spel al aardig onder de knie te krijgen. We lieten de tegenstander niet zo gemakkelijk meer scoren en maakten af en toe mooie blockshots. We spraken onszelf moed in, want de tweede wedstrijd van vandaag was een Belgisch team wat ook alles had verloren. We spraken met onszelf af dat we nu echt voor de overwinning zouden gaan en dat we een Brusselse wafel zouden verdienen bij winst.
De wedstrijd begon om 14.00 uur en ook vandaag hadden we weer veel Barendrecht supporters op de banken. Helemaal super!! Nu wilden we er echt voor gaan. Ik moet zeggen dat qua inzet deze wedstrijd boven alle andere voorgaande wedstrijd uitstak. Er werd gestreden om elke bal. Er werden duikvluchten gemaakt naar elke losse bal. Er werd gesprint, gesprongen, gedraafd en flink gepassed en gedribbeld. Er vloeiden tranen door valpartijen en pijnlijke knieen, door botsingen met tegenstanders en door pure emotie.Toen de stofwolken waren opgetrokken moesten we toch concluderen dat we 2 puntjes tekort kwamen voor een overwinning. Helaas toch weer verloren, maar door alle inzet hebben we werkelijk genoten van deze strijd en hebben we de mannen puur om de inzet toch getrakteerd op een heerlijke Brusselse wafel.

We dachten dat de pijp nu aardig leeg zou zijn, maar dat was toch niet waar. De laatste wedstrijd van vandaag moesten we spelen tegen Duitsland, tegelijk ook onze Herberg-medegenoten. Helaas weer geen overwinning, maar de 200% inzet die we hadden gezien bij de vorige wedstrijd konden de mannen ook doorzetten tegen de duitsers. Een hele leuke wedstrijd, sportief en met veel mooie acties. Leuk om te zien en ondanks het verlies, had iedereen er toch een fijn gevoel aan overgehouden.

We sloten deze basketbaldag af met nog even een partijtje kijken in de andere hal. Estland tegen Litouwen was aan de gang. Estland trok aan het langste eind en was hierdoor finalist. We moesten tegelijk ook concluderen dat deze teams minstens 2 maten te groot voor ons waren.

Na gecheckt te hebben dat we morgen om 10.00 uur echt om de 15/16e plaats moesten gaan spelen. Zijn we weer teruggegaan naar de herberg om te douchen en te eten. Hmmm, lekker: Broccoli met vis!!. 11 kinderen zaten met lange tanden te eten. Robin zat smakelijk zijn bordje leeg te eten. Goed zo, Robin!

Na het eten hebben de mannen verstoppertje gespeeld op de 2e t/m de 5e etage. Daarna zijn we toch maar even de stad ingegaan om een ijsje te scoren bij de MacDonalds. Om 22.01 uur vonden de de Mac, maar de deuren waren al dicht. Ondanks dat er nog heel veel mensen aan het eten waren, mochten we niet naar binnen met onze 15 man om een ijsje te kopen. De dienstdoende medewerker was niet om te praten, de deuren bleven gesloten. Wel werden we doorgestuurd naar een andere MacDonalds, 5 minuten verder lopen. Maar deze hebben we nooit gevonden. Toen we weer terugliepen langs dezelfde Mac, zaten er nog steeds mensen te eten. Maar ze lieten ons nog steeds niet binnen. Mopperend liepen we dan maar weer terug naar de Herberg waar we ons verdriet hebben weggedronken aan de bar…..
We waren nu toch wel moe.De oogjes gingen dicht om 23.00 uur.

Dag 3.
De wekker ging af om 07.15 uur. We moesten alles inpakken voor vertrek. De laatste wedstrijd zou beginnen om 10.00 uur. We kregen echter nog wel een verassing te horen. De toernooileiding kwam gisteravond ons vertellen dat een team zich terug had getrokken na een -in hun ogen- onterechte verliespartij. Wij mochten als sparringpartner de wedstrijd om de 7e en 8e spelen tegen het andere team uit Nederland (Rosmalen). Dus in plaats van 1 wedstrijd, mochten we er vandaag toch 2 spelen. Leuk!

Ruim op tijd arriveerden we in de kleine hal voor de wedstrijd om de 15e/16e plaats tegen Istanbul, Turkije. De tegenstanders lieten nog even op zich wachten. Hierdoor hadden wij ruim de tijd om goed in te lopen en te stretchen. Nu wilden we werkelijk alles op alles zetten om toch deze wedstrijd te winnen. Nou, dat hebben de Turken geweten. Na de eerste periode stonden we voor met 19-2. Alles lukte; we vlogen over het veld, er werd goed Full court verdedigd, goed gepassed, de schoten vielen lekker en er werd flink gerebound. Kortom: we wonnen deze wedstrijd met 39 punten verschil. We waren dus niet als laatste geeindigd dit toernooi.
Lange tijd om van deze overwinning te genieten hadden we niet, want we moesten op een holletje naar de andere sporthal om als sparringpartner op te draven in de wedstrijd tegen Rosmalen om de 7e/8e plaats.

We waren nog helemaal in de flow van de eerste wedstrijd van vandaag, dat we Rosmalen het heel moeilijk konden maken. Deze wedstrijd draaide uit op een ware thriller. Dan stond Rosmalen weer voor en dan weer wij. Iedereen speelde op z’n sterkst en dat vonden we bijzonder knap na 7 wedstrijden in amper 3 dagen. We kwamen net 1 schot tekort om de wedstrijd naar ons toe te trekken. We moesten concluderen dat Rosmalen dat moment net de gelukkigste was. Zij wonnen deze strijd met slechts 2 puntjes verschil.

Moe maar zéér voldaan, gingen we lekker douchen en hebben de rest van de dag genoten van de All-star-game (Bas: goede pot!) en van de finale. (Canada tegen Estland met winst voor Canada).
We hebben onze welverdiende beker in ontvangst genomen en we hebben allemaal een medaillie omgekregen.


Na deze ceremonie hebben we afscheid genomen van het toernooi en hebben we onze bagage afgehaald bij de herberg. Het was een uitdaging om alle bagege nu in 5 auto’s te proppen, maar uiteindelijk is dat gelukt en had iedereen een goede zitplaats. We waren rond 18.30 uur weer terug in Barendrecht waar we verwelkomd werden door vele ouders.

Ikzelf heb genoten van deze 3 intensieve dagen. Ik wil alle supporters bedanken voor hun sportieve ondersteuning: Familie den Hoedt, Huib Teeuwkens, Familie Melcherts, Hennie Verschuren, Edwin de Voogt, Familie Buitelaar, Gerard Ritstier, Cees van der Graaf, Familie Laban, Willeke en Gideon Evenhouse, Familie Westerkamp, Regina en Gerwin Rosman en iedereen verder die ik vergeten ben. Helemaal super dat jullie de hele weg naar Brussel hebben gevonden om ons te zien spelen!

Natuurlijk wil ik ook Nico en Marijn bedanken om samen met mij deze belhamels te begeleiden.


Tot slot nog een paar “wetenswaardigheden”
Wist u dat……
Robin “per ongeluk” een glazen flesje cola van de derde etage naar beneden heeft laten vallen?
Boite hele harde scheten in bed kan laten vliegen?
Marijn nu ook weet dat je geen boterham met ham en kaas erop in de toaster kan stoppen?
we dachten in een jeugdherberg te slapen? We moesten de eetzaal delen met een hele buslading omaatjes.
Thomas nu echt kan dunken? Jammer dat hij volgend jaar bij U14 moet spelen. Die basket hangt weer 55 cm hoger.
Amber in de wedstrijd tegen Turkije moeiteloos 10 punten scoorde met een schotpercentage van 100%?
Jaryl onze captain was en daardoor de beker in ontvangst mocht nemen?
Nico na de eerste nacht nog zo moe was dat hij het liefst op het grasveldje in slaap zou willen vallen?
we na anderhalve dag 48 flesjes AA-drink op hebben gedronken?
Sven in de wedstrijd tegen Duitsland wel 7 P’s had kunnen krijgen vanwege zijn harde spel/inzet, maar er slechts 3 kreeg?
Bjorn topscorer was van ons team?
William kampioen pingpongen is geworden?
Bas gespeeld heeft met de all star game en dat wij met z’n alle vonden dat hij de beste was?
Bas overigens wel heeft verloren met zijn ploeggenoten van de U12 selectie door een Buzzer-beater?
Levi op de terugweg in de auto na een paar snoepjes helemaal hieperdepieper werd?
Levi op de tweede speeldag zijn basketbalschoen kwijt was? Gelukkig had hij een reserve-paar mee.
we heel veel sirenes hebben gehoord in Brussel
we ook heel veel politie en ME hebben gezien vooraf de voetbalwedstrijd Belgie – Turkije?
we nog steeds niet begrijpen waarom MacDonalds 1 minuut na sluitingstijd ons alsnog niet binnen wilden laten voor 15 ijsjes?
Nico steeds bij de lunch een broodje Kip Hawai bestelde, maar deze nooit heeft gekregen?
de duitsers ook kunnen verliezen en wel van Italianen na een verlenging en vervolgens een sudden death.
dat er bij het Italiaanse team een spelertje rondliep die een tweelingbroertje zou kunnen zijn van het Turkse spelertje bij Papendrecht?
we de tweede nacht “getrakteerd” werden op oosterse muziek uit 2 (auto)luidsprekers om 00.00 uur?
Jasper na de vijfde wedstrijd tegen Belgie zoveel had gegeven, dat hij de wedstrijd daarna niet meer kon spelen?
Jason tegen Belgie een elleboog op z’n rechteroog kreeg, maar dat hij toch gewoon doorging met de wedstrijd en zelfs nog 2x gescoord had daarna?
ik hoop dat er nog meer verslagen op de website te zien zullen zijn…..
Levi op de derde speeldag zijn verloren gewaande schoen weer had teruggevonden op een andere kamer?
er heel veel foto’s zijn gemaakt en dat ik hoop dat we deze foto’s nog te zien gaan krijgen?
ikzelf op zondag nog steeds hees ben van al het schreeuwen?
wij het echt heel fijn vonden dat er zoveel publiek voor ons aanwezig was?!






Next Games
4-Consult/Binnenland VSE 1 tegen Loon Lions UIT
28-09-2019, 19:30u



Vertom/Binnenland Heren 1 tegen Warriors UIT
28-09-2019, 16:00u


Afval Loont Saldo
160
Standen & Uitslagen
Uitslagen Alles | Standen

Agenda.
Op dit moment geen items voor de agenda.

Ticket Center Dames 1.
Koop hier uw toegangskaart

Twitter.